Cahit Külebi Sözleri

Cahit Külebi, 20 Aralık 1917’de Tokat’ın Zile ilçesinde doğmuş, 20 Haziran 1997’de Ankara’da vefat etmiş Türk şairidir. Asıl adı Mahmut Cahit Külebi’dir. Türk edebiyatında özellikle memleket şiiri ve duygu yüklü lirik şiirleri ile tanınmıştır. Şiirlerinde Anadolu’nun doğasını, insanını, yaşama biçimini ve bireysel duyarlılıkları yalın ama etkileyici bir dille anlatmıştır.

Garip akımına yakın olmakla birlikte tamamen bu akım içinde değerlendirilmez. Kendi özgün tarzını oluşturmuştur. Şiirlerinde anlatım sadeliği, doğallık ve içtenlik ön plandadır. Anadolu insanını ve doğasını romantik bir duyarlılıkla anlatır. Hem bireysel hem toplumsal temaları işler. Aşk, yalnızlık, doğa ve vatan sevgisi şiirlerinde sıkça yer alır. Halk edebiyatı unsurlarını ve serbest ölçüyü birlikte kullanmıştır. Nazım Hikmet ve Ahmet Kutsi Tecer gibi isimlerden etkilenmiştir.

Cahit Külebi, Anadolu’nun sesi olmuş, halkın duygularını yalın ve etkileyici bir dille aktarmış önemli bir şairdir. Şiirlerinde hem bireysel hem toplumsal temaları işleyerek kalıcı bir etki bırakmıştır. Özellikle sade ama güçlü anlatımıyla Türk edebiyatının özgün şairlerinden biri olarak kabul edilir.

Cahit Külebi Sözleri Kısa

– Ağaçlar rüzgârda nasıl eğiliyorsa, insan da hayatın fırtınalarında öyle eğilmeli ama asla kırılmamalı.

– Kim esir değildir Kendi içerisinde? (Seçmeler)

– Geceleri uzun uzun düşünüyorum, hangi sokakta kaybolduğumu, hangi rüzgârın beni buralara savurduğunu.

– Gözlerin gözlerime değince, şu katılıyor rakıya, denizler açılıyor önümde..

– Gece çöktüğünde şehir susar ama insanın içindeki sesler daha da yükselir.

– Bir kırlangıcın kanat çırpışı kadar hafif olmayı diledim bazen, ama hayat her zaman böyle naif olmuyor.

– Uzaklara bakıp düş kuranların gözlerinde, her zaman biraz özlem, biraz hüzün vardır.

– İnsanın en büyük özlemi, hiçbir zaman geri dönemeyeceği zamanların özlemidir.

– Aşklar gelir, aşklar geçer ama bazı duygular hiç eskimez, hiç solmaz.

– Bir pencere kenarında oturup gökyüzüne bakarken anladım ki insan, en çok kendi içindeki gökyüzüne hapsolur.

– Deniz bile olsan, yağmurda ıslanırsın.

– Öyle bir sev ki insanı, baharın toprağı sarması gibi sarsın yüreğini; ne eksik, ne fazla, tam gerektiği gibi.

– Beni en çok suskunluk yordu; anlatamadıklarımın yüküyle kaç gece uykusuz kaldım, kim bilir.

Cahit Külebi Sözleri Özlü

– İnsan en çok çocukken özgürdür; çünkü ne geçmişi yük eder sırtına ne de geleceği düşünerek korkar.

– Gözlerinde denizin sonsuzluğunu gördüm, belki de bu yüzden hep o maviliğe dönmek istedim.

– Gök maviydi, su yeşildi, ağaçlar rüzgârda sallanıyordu; işte böyle hatırlıyorum çocukluğumu.

– Artık ne pencerem var seni koyacak, Ne masam. Sevgilim de yok bu şehirde, Çiçek seni alıp ne yapsam? (Şiirler)

– Bazı şehirler, bazı yüzler gibi unutulmaz; ne kadar uzaklaşırsan uzaklaş, içinde bir iz kalır.

– Deniz bile olsan, yağmurda ıslanırsın.

– Ben karamsar da olsam umutsuz değilim. (Şiir Her Zaman)

– Her insanın içinde anlatılmamış bir hikâye vardır, kimisi bunu şiire döker, kimisi sessizce saklar.

– Hayat, uzun bir yolculuk gibidir; bazen hızlanırsın, bazen durup soluklanırsın, ama hep devam etmek zorundasın.

– Ben bir adam gördüm, gözleri memleket kadar genişti ve içinden geçen her şey, Anadolu gibi suskun ve derindi.

– Bir bahar sabahında uyanıp pencereden bakınca, dünyayı yeniden keşfetmiş gibi hissedersin.

– İnsanlardan buz gibi soğudum, işte yalnız sen varsın. Öyle halsizim ki hiç sorma, anlarsın.

– Zaman geçtikçe anladım ki, insanın en büyük savaşı, kendi içinde verdiği savaştır.

– Gökyüzüne bakmayı unutma, çünkü bazen insanın içinde kaybolduğu dertler, maviliğin içinde kaybolur gider.

– Ne kaldı anılardan, acılardan başka? (Bütün Şiirleri)

Cahit Külebi En Güzel Sözleri

– Artık geçti hüzün taşımanın modası (Adamın Biri)

– Anılar, insanın sırtına yüklediği görünmez valizler gibidir; bazıları ağırdır, bazıları hafif.

– Yorgunum şimdi, yorgunum çok; Bir de sen cevap vermiyorsun. Kolundan tutmak istiyorum ,fayda yok ; Beni bırakıp gidiyorsun . (Yeşeren Otlar)

– Kalbimde nehirler gibi akıp giden sevdalar vardı; kimisi denize ulaştı, kimisi kurak topraklara düştü.

– Hayat, sabırla dokunan bir kilim gibidir; ilmek ilmek işlersin ve sonunda kaderinin desenini görürsün.

– Ayıplarımızı, kusurlarımızı anlatmak bir saygısızlık sayılmamalı. (İçi Sevda Dolu Yolculuk)

– Aşk, bir derenin usulca akışı gibi olmalı; ne taşkın, ne durgun, sadece sonsuz bir akış içinde kaybolmalı.

– Bazı kelimeler, söylenmeden bile anlaşılır; çünkü gözlerin anlatamadığını bazen bir sessizlik anlatır.

– Gözlerin gözlerime değince, Su katılıyor rakıya, Denizler açılıyor önümde…

– Geceleri en çok yıldızlara bakarım, çünkü ne kadar uzak olsalar da, orada olduklarını bilmek bile insana umut verir.

Cahit Külebi Kitap Alıntı Sözleri

– Yollar insanı değiştirmez, ama insan yolda değişir; yürüdükçe eksilir, yürüdükçe tamamlanır.

– Özleminle gömülüyorum sarhoşluğa… (Güz Türküleri)

– İnsan, sevdiklerini sadece hatıralarında değil, yüreğinde de taşır.

– Dağ yollarında yürürken anladım ki insan, ancak tabiatın içinde kendini tamamlanmış hisseder.

– Bazı yollar, insanı beklenmedik yerlere götürür, tıpkı bazı duyguların insanı beklenmedik anılara sürüklemesi gibi.

– Gözyaşlarım yüzüne döküldü,anlamadı… (Atımın Yelesi Bulut Renginde)

– Bir gece habersiz bize gel Merdivenler gıcırdamasın Öyle yorgunum ki hiç sorma Sen halimden anlarsın Sabahlara kadar oturup konuşalım… Kimse duymasın Mavi bir gökyüzümüz olsun kanatlarımız Dokunarak uçalım. İnsanlardan buz gibi soğudum, İşte yalnız sen

– Yalnızlık, insanın kendi içinde kurduğu bir şehir gibidir; sokakları sessiz, kaldırımları düşüncelidir.

– Bahar gelirken, dallara konan kuşlar kadar umutlu olmak isterim ama her seferinde kışın soğuk rüzgârı içimi titretir.

– İnsan en çok gençken cesurdur, ama en çok yaşlandığında keşke demekten korkar.

– Memleketin yağmurlarıyla ıslandım, rüzgârında titredim, her sokağında bir hikâyem var benim.

– Bir yapıtın 2, 3. 4. baskıları ilân edildi mi, okuyucu gözü kapalı satın alıyor. Bundan yararlanan açıkgözler çok. Özellikle ödül almak da büyük etki yapıyor. Ne var ki, bütün ödüllerin yapıttaki kendilik için verildiği söylenilemez. Yazınımızda değerlendirmeler çoğu kez yazın ve sanat dışı nedenlere dayandırılıyor. (Şiir Her Zaman)

– İnsan en çok kaybettiklerini hatırlar ve en çok hatırladıklarıyla yaşlanır.

– Şiir, insanın yüreğinden kopup gelen en sade ama en güçlü sestir.

– Gözlerini kapat, en güzel hatıralarını düşün; işte orada, en saf halinle kendini bulacaksın.

– Memleket, yalnızca doğduğun yer değil, içinde en çok huzur bulduğun yerdir.

– İSTANBUL Kamyonlar kavun taşır ve ben Boyuna onu düşünürdüm, Kamyonlar kavun taşır ve ben Boyuna onu düşünürdüm, Niksar’da evimizdeyken Küçük bir serçe kadar hürdüm (The Turkish Blue)

Cahit Külebi En Ünlü Sözleri

– Bazı yolların sonu nereye çıkar bilinmez, ama yürümekten başka çaren yoktur.

– Ya yurdumuzun kadınları Hep yanık tenlidirler; Hepsi de çınar gibi Yahut veremlidirler. (Seçme Şiirler)

– Denizlere bakıp düş gördüğüm çok olmuştur, dalgalar hep eski anılarımı kıyıya vurur.

– Yüreğinde sevda taşıyan insan, hangi şehirde olursa olsun, hep bir yerlere özlem duyar.

– Birisi var yolumu bekler. Ömrüm günüm yalnız geçiyor Bir tek sevda peşinde. (Adamın Biri)

– Yağmur yağarken sokaklarda yürüdüğümde, içimdeki sevgimesajlarim.com hüznün de yıkandığını hissederim.

– Şehirlerin ışıkları ne kadar parlak olursa olsun, bazen bir köy akşamının sessizliği kadar huzur veremez.

– İçi korku dolu kış gecesi Hiç yatağın yok mu sıcak? Dağları dolduran kır çiçeği Hangi rüzgarlar seni koklayacak? (Adamın Biri)

– İşte Doğu bu. Kalmışlık suskunluk ve acı. (Yangın)

– On iki sene dile kolay Bak, ikimizin de ağardı saçlarımız. Aldırma oynaşıyor ya sokakta İki erkek kedi gibi çocuklarımız. (Atımın Yelesi Bulut Renginde)

– Bir kente girdiğimde, evlerin arasında kaybolan insan yüzlerinde geçmişi ararım; her yüz, bir hikâyedir aslında.

– Bir şiirin içinde kaybolmak, bazen gerçeğin içindeki kayboluştan daha anlamlıdır.

– Toprağa dokunduğumda, geçmişin kokusunu duyarım; kim bilir hangi eski hikâyeler orada saklıdır.

– Ulus olmanın baş koşullarından biri de kendi çağına yaraşır bir sanat varlığına sahip olabilmektir. Bu durum da ancak sanatçının yaratma özgürlüğüyle sağlanabilir. (Şiir Her Zaman)

– Anadolu’nun yollarında yürürken, her taşın, her ağacın bir hikâyesi olduğunu hissedersin.

– Bir sokakta yürürken tanıdık bir koku almak gibidir bazı anılar, ansızın gelir ve seni geçmişe götürür.

– Yağmur yağdığında, içimdeki eski şarkılar da ıslanır, anılar bir bir gözümün önüne gelir.

– Yine de belki de güzelliğin Yanlız şiirlerimde yaşayacak. (Atımın Yelesi Bulut Renginde)

– Bir memleket sevdası taşır yüreğim, dağlarına vurur hasretim, ovalarında yankılanır suskunluğum.